37 SAFFAT Suresi

  • 37:1

    And olsun sıralar halinde dizenlere,

  • 37:2

    İtekleyip sürenlere,

  • 37:3

    Ve mesajı okuyanlara...

  • 37:4

    Ki sizin Tanrınız birdir.

  • 37:5

    Göklerin, yerin ve her ikisinin arasında bulunanların Rabbidir, doğuların Rabbidir.

  • 37:6

    Biz en aşağıdaki göğü gezegenler ile süsleyip,

  • 37:7

    Her türlü inatçı şeytana karşı bir koruma yaptık.

  • 37:8

    Yüce topluluğu dinleyemezler; her yandan atılırlar.

  • 37:9

    Kovulurlar; sürekli bir azabı hakketmişlerdir.

  • 37:10

    Bir söz kapan olursa, onu, delici bir ışın izler.

  • 37:11

    Sor onlara, "Yaratılış bakımından onlar mı daha çetin, yoksa bizim yarattıklarımız mı?" Onları yapışkan bir balçıktan yarattık.

  • 37:12

    Sen hayranlık duyarken onlar alay ediyorlar.

  • 37:13

    Kendilerine hatırlatıldığında öğüt almıyorlar.

  • 37:14

    Bir delil gördüklerinde onu alaya alıyorlar.

  • 37:15

    Derler, "Bu, apaçık bir büyüden başka bir şey değildir."

  • 37:16

    "Ölüp, toprak ve kemik olduktan sonra mı, biz mi diriltilecekmişiz?"

  • 37:17

    "Hatta bizden önceki atalarımız da mı?"

  • 37:18

    De ki, "Evet, hem de horlanarak."

  • 37:19

    O, bir tek dokunmadır. O zaman (kalkıp) bakınırlar.

  • 37:20

    "Vay halimize!" derler, "Bu Yargı Günüdür."

  • 37:21

    Bu, sizin yalanlamış olduğunuz karar günüdür.

  • 37:22

    Zalimleri toplayın. Eşlerini ve,

  • 37:23

    Allah'tan başka taptıklarını... Onlara cehennemin yolunu gösterin.

  • 37:24

    Ve durdurun onları; sorguya çekileceklerdir.

  • 37:25

    "Neden bir birinize yardım etmiyorsunuz?"

  • 37:26

    Hayır, o gün tümüyle teslim olmuşlardır.

  • 37:27

    Dönüp birbirlerini sorgularlar.

  • 37:28

    "Siz bize sağ yanımızdan yaklaşıyordunuz," derler.

  • 37:29

    Derler ki, "Aslında siz inanmış kimseler değildiniz."

  • 37:30

    "Bizim sizin üzerinizde her hangi bir gücümüz yoktu. Aksine siz azmış bir topluluktunuz."

  • 37:31

    "Rabbimizin hakkımızdaki sözü gerçekleşti, artık tadacağız."

  • 37:32

    "Biz azmıştık. Sizi de azdırdık."

  • 37:33

    Böylece, o gün onlar azabta ortaktırlar.

  • 37:34

    Biz suçlulara böyle yaparız.

  • 37:35

    Kendilerine "La ilahe illa Allah" denildiğinde büyükleniyorlardı.

  • 37:36

    "Tanrılarımızı deli bir şair için mi terkedeceğiz?" diyorlardı.

  • 37:37

    Doğrusu, o, gerçeği getirmiş ve elçileri doğrulamıştır.

  • 37:38

    Siz elbette acı azabı tadacaksınız.

  • 37:39

    Sadece yapmış olduklarınızın karşılığını görüyorsunuz.

  • 37:40

    Kendilerini sadece Allah'a adamış kulları hariç.

  • 37:41

    Onlar bilinen bir rızkı haketmişlerdir.

  • 37:42

    Meyvelerle ağırlanacaklardır.

  • 37:43

    Nimet cennetlerinde.

  • 37:44

    Karşılıklı koltuklar üzerinde.

  • 37:45

    Onlara pınarlardan doldurulmuş kadehler sunulur.

  • 37:46

    Durudur, içenlere zevk ve lezzet verir.

  • 37:47

    Onda ne başağrısı ne de sarhoşluk vardır.

  • 37:48

    Yanlarında da, gözlerinin içine bakan güzel eşler...

  • 37:49

    Kornumuş yumurtalar gibidirler.

  • 37:50

    Birbirlerine dönüp soruşurlar.

  • 37:51

    İçlerinden biri der ki, "Benim bir arkadaşım vardı."

  • 37:52

    "şöyle konuşurdu, 'Sen de doğruluyor musun?' "

  • 37:53

    " 'Biz toprak ve kemik olduktan sonra mı, biz mi dirileceğiz?' "

  • 37:54

    (Yanındakilere,) "Bakar mısınız?" der.

  • 37:55

    Baktığında, onu cehennemin ortasında bulur.

  • 37:56

    "Allah'a andolsun, az kalsın sen beni de mahfedecektin," der.

  • 37:57

    "Rabbimin nimeti olmasaydı, ben de şimde seninle birlikte olurdum."

  • 37:58

    "(Sana göre), biz öldüğümüzde,"

  • 37:59

    "İlk ölüm hariç, cezalandırılmayacaktık hani?"

  • 37:60

    İşte büyük zafer budur.

  • 37:61

    Çalışanlar bunun için çalışmalı.

  • 37:62

    Bu mu daha iyi bir duraktır, yoksa zakkum ağacı mı?

  • 37:63

    Biz onu zalimler için bir test kıldık.

  • 37:64

    O, cehennemin dibinden çıkan bir ağaçtır.

  • 37:65

    Tomurcukları şeytanların başı gibidir.

  • 37:66

    Onlar ondan yiyerek karınlarını doyuracaklar.

  • 37:67

    Bunun üstüne onlar için cehennemi bir kokteyl vardır.

  • 37:68

    Sonra dönüşleri yine cehennemedir.

  • 37:69

    Onlar, atalarını sapık kimseler olarak bulmuşlardı.

  • 37:70

    Ve onların izlerini körükörüne izliyorlardı.

  • 37:71

    Kendilerinden önce de niceleri aynı şekilde sapmıştı.

  • 37:72

    İçlerinden uyarıcılar göndermiştik.

  • 37:73

    Uyarılanların sonunun nasıl olduğuna bir bak.

  • 37:74

    Kendilerini sadece Allah'a adayan kulları hariç.

  • 37:75

    Nuh bize seslenmişti de ne güzel karşılık vermiştik.

  • 37:76

    Onu ve ailesini o büyük felaketten kurtarmıştık.

  • 37:77

    Onun soyunu ise yaşattık.

  • 37:78

    Ve biz onu daha sonrakiler için bıraktık.

  • 37:79

    Tarih boyunca Nuh'a selam.

  • 37:80

    Biz güzel davrananları işte böyle ödüllendiririz.

  • 37:81

    O, bizim inanan kullarımızdandı.

  • 37:82

    Sonra diğerlerini boğduk.

  • 37:83

    İbrahim onun bir kolundan idi.

  • 37:84

    Rabbine tertemiz bir kalp ile gelmişti.

  • 37:85

    Babasına ve halkına, "Neye tapıyorsunuz?" demişti.

  • 37:86

    "Allah'ın dışında, uyduruk tanrılar mı istiyorsunuz?"

  • 37:87

    "Evrenlerin Rabbini ne zannediyorsunuz?"

  • 37:88

    Yıldızlara bir göz attı.

  • 37:89

    "Bıktım, yoruldum artık," dedi.

  • 37:90

    Onlar da onu bırakıp gittiler.

  • 37:91

    Sonra, tanrılarına yöneldi ve "Yemez misiniz?" dedi.

  • 37:92

    "Neyiniz var, neden konuşmuyorsunuz?"

  • 37:93

    Ve üzerlerine yürüyüp tüm gücüyle vurdu.

  • 37:94

    Hemen ona doğru koşuştular

  • 37:95

    Dedi ki, "Yonttuğunuz şeylere mi tapıyorsunuz?".

  • 37:96

    "Allah, sizi de ve yaptığınız şeyleri de yaratandır."

  • 37:97

    Dediler ki, "Onun için bir yapı kurun ve onu ateşe atın."

  • 37:98

    Onun için bir plan düşündüler, fakat biz onları altettik.

  • 37:99

    Dedi ki, "Ben Rabbime gidiyorum; O bana yol gösterir."

  • 37:100

    "Rabbim, bana erdemli birini bağışla."

  • 37:101

    Biz de ona (ibrahim'e) yumuşak huylu bir erkek çocuk bağışladık.

  • 37:102

    Onunla birlikte çalışma çağına varınca, "Oğlum," dedi, "Rüyamda seni boğazlamam gerektiğini görüyorum. Ne düşünüyorsun?" "Babacığım," dedi, "Sana emredileni uygula. Allah dilerse beni sabırlı bulacaksın."

  • 37:103

    Böylece ikisi de teslim oldu ve onu alnı üzerine yıktı.

  • 37:104

    Kendisine, "İbrahim!" diye seslendik,

  • 37:105

    "Sen rüyanı uyguladın." İyileri böyle ödüllendiririz.

  • 37:106

    Gerçekten bu apaçık bir sınavdı.

  • 37:107

    Ve biz ona fidye olarak büyük bir kurban verdik.

  • 37:108

    Sonrakiler için onun tarihini koruduk.

  • 37:109

    İbrahim'e selam olsun.

  • 37:110

    Biz iyi davrananları böyle ödüllendiririz.

  • 37:111

    O, bizim inanan kullarımızdandı.

  • 37:112

    Ona (ibrahim'e) İshak'ı müjdeledik, erdemlilerden bir peygamber olarak.

  • 37:113

    Ona da İshak'a da lütufta bulunduk. Kuşkusuz, ikisinin de soyundan hem iyi davrananlar var, hem kendisine zulmedenler.

  • 37:114

    Biz Musa'ya ve Harun'a iyilikte bulunmuştuk.

  • 37:115

    İkisini ve halklarını o büyük felaketten kurtardık.

  • 37:116

    Onlara yardım ettik de üstün geldiler.

  • 37:117

    Ve o ikisine apaçık anlaşılan kitabı verdik.

  • 37:118

    Her ikisini doğru yola ilettik.

  • 37:119

    O ikisinin tarihini sonrakiler için koruduk.

  • 37:120

    Musa'ya ve Harun'a selam (barış) olsun.

  • 37:121

    Biz, iyi davrananları işte böyle ödüllendiririz.

  • 37:122

    O ikisi bizim inanan kullarımızdandı.

  • 37:123

    İlyas elçilerden biriydi.

  • 37:124

    Halkına, "Erdemli olmayacak mısınız?" dedi.

  • 37:125

    En güzel Yaratanı bırakıp Ba'le mi taparsınız?

  • 37:126

    Allah sizin ve geçmişteki atalarınızın Rabbidir.

  • 37:127

    Onu yalanladılar; onlar hesaba çekileceklerdir.

  • 37:128

    Kendilerini sadece Allah'a adayan kulları hariç.

  • 37:129

    Sonrakiler için onun tarihini koruduk.

  • 37:130

    İlyasin'e salam olsun.

  • 37:131

    İyi davrananları biz böyle ödüllendiririz.

  • 37:132

    O bizim inanan kullarımızdandı.

  • 37:133

    Lut da elçilerden biriydi.

  • 37:134

    Onu ve ailesini topluca kurtardık.

  • 37:135

    Ancak geride kalan yaşlı kadın hariç.

  • 37:136

    Sonra diğerlerini yok ettik.

  • 37:137

    Siz yıkıntılarının yanından geçiyorsunuz; sabahleyin,

  • 37:138

    Ve geceleyin. Aklınızı kullanmaz mısınız?

  • 37:139

    Yunus da elçilerden biriydi.

  • 37:140

    Dolu bir gemiye kaçmıştı.

  • 37:141

    Karşı çıktı ve kayanlardan oldu.

  • 37:142

    Balık onu yuttu, bundan o sorumluydu.

  • 37:143

    (Tanrı'yı) anıp düşünmeseydi,

  • 37:144

    Diriliş Gününe kadar onun karnında kalacaktı.

  • 37:145

    Onu çöl gibi bir sahile attık, yorgun ve bitkin...

  • 37:146

    Ve onun için orada geniş yapraklı ağaç yetiştirdik.

  • 37:147

    Biz onu yüzbin veya daha çok kişiye gönderdik.

  • 37:148

    İnandılar, biz de onları bir süreye kadar geçindirdik.

  • 37:149

    Sor onlara, kızları senin Rabbine, erkekleri kendilerine

  • 37:150

    Yoksa melekleri, onların gözü önünde dişi olarak mı yarattık?

  • 37:151

    Aslında onlar uydurdukları yüzünden diyorlar ki:

  • 37:152

    "Allah doğurdu." Onlar yalancıdırlar.

  • 37:153

    Kızları erkeklere mi tercih etti?

  • 37:154

    Size ne oldu, nasıl karar veriyorsunuz?

  • 37:155

    Öğüt almaz mısınız?

  • 37:156

    Yoksa apaçık bir delile mi sahipsiniz?

  • 37:157

    Doğruysanız kitabınızı getirin.

  • 37:158

    Hatta O'nunla cinler arasında bir akrabalık uydurdular. Halbuki cinler sorguya çekileceklerini bilirler.

  • 37:159

    Allah onları yakıştırmalarından çok Yücedir.

  • 37:160

    Kendilerini sadece Allah'a adayan kulları hariç.

  • 37:161

    Siz ve tapmakta olduklarınız,

  • 37:162

    O'na karşı kimseyi saptıramazsınız.

  • 37:163

    Ancak cehennemde yanacaklar hariç.

  • 37:164

    Her birimizin belli bir görevi vardır.

  • 37:165

    Biz, dizenleriz,

  • 37:166

    Biz, anıp yüceltenleriz.

  • 37:167

    Diyorlardı ki,

  • 37:168

    "Yanımızda öncekilerden bir uyarı bulunsaydı,"

  • 37:169

    "Kendimizi Allah'a adar, sadece O'na kul olurduk."

  • 37:170

    Böylece onu inkar ettiler; ileride bilecekler.

  • 37:171

    Elçilikle görevli kullarımız için söz verilmiştir.

  • 37:172

    Onlar elbette zafere ulaşacaklar.

  • 37:173

    Bizim ordumuz kesinlikle üstün gelecektir.

  • 37:174

    Öyleyse bir süre için onlara aldırış etme.

  • 37:175

    Onları seyret; onlar da görecekler.

  • 37:176

    Azabımıza mı meydan okuyorlar?

  • 37:177

    Yurtlarına inince uyarılanların sabahı ne kötü olur!

  • 37:178

    Bir süreye kadar onlara aldırış etme.

  • 37:179

    Onları gözle; onlar da görecekler.

  • 37:180

    Üstünlük ve onurun sahibi olan Rabbin, onların nitelemelerinden çok yücedir.

  • 37:181

    Gönderilmiş elçilere selam olsun.

  • 37:182

    Evrenlerin Rabbi olan Allah'a övgüler olsun.

Paylaş
Tweetle