2 BAKARA Suresi

  • 2:1

    Elif. Lâm. Mîm.

  • 2:2

    Bu, kuşkusuz, erdemliler için yol gösterici bir kitaptır.

  • 2:3

    Onlar ki duyularıyla algılayamadıkları gerçeklere de inanırlar,namazı (salat) gözetirler, kendilerine verdiğimiz rızıktan muhtaçlara verirler.

  • 2:4

    Sana indirilene ve senden önce indirilene inanırlar. Ahiret konusunda da hiçbir kuşkuları yoktur.

  • 2:5

    İşte, Rableri tarafından yol gösterilenler ve mutluluğa erenler bunlardır.

  • 2:6

    İnkar edenlere gelince, onları uyarsan da uyarmasan da onlar için birdir; onlar inanmazlar.

  • 2:7

    Allah kalplerini ve kulaklarını mühürler. Gözlerinde perde vardır ve büyük azap onlar içindir.

  • 2:8

    Halktan öyle kimseler var ki aslında inanmadıkları halde "Allah'a ve ahiret gününe inandık," derler.

  • 2:9

    Allah'ı ve müminleri aldatmak isterler. Halbuki kendi kendilerini aldatıyorlar. Farkında bile değiller.

  • 2:10

    Kalplerinde hastalık var. Allah da hastalıklarını arttırır. Yalanları yüzünden acı bir azabı hakkederler.

  • 2:11

    Kendilerine, "Yeryüzünde bozgunculuk yapmayın," denildiğinde "Bizler sadece düzeltenleriz," derler.

  • 2:12

    Oysa onlardır asıl bozguncu; farkında bile değiller.

  • 2:13

    Kendilerine, "şu halkın inandığı gibi inanın," denildiğinde, "Beyinsizlerin inandığı gibi mi inanacağız," derler. Gerçek beyinsizler onlardır; fakat bilmezler.

  • 2:14

    İnananlarla karşılaştıkları vakit, "İnanıyoruz," derler; fakat şeytanlarıyla baş başa kaldıklarında, "Sizinle beraberiz. Biz sadece alay etmekteyiz," derler.

  • 2:15

    Allah da, taşkınlıkları içinde bocalar durumda bırakarak onlarla alay eder.

  • 2:16

    Onlar hidayet karşılığında sapıklığı satın aldı. Ticaretleri ne kâr bırakır, ne de onları gerçeğe ulaştırır.

  • 2:17

    Durumları, ateş yakan kimselerin şu durumuna benzer: Ateş çevrelerini aydınlatmaya başlayınca Allah onların ışığını giderir ve onları karanlıklar içinde görmez bir halde bırakır.

  • 2:18

    Sağır, dilsiz ve kördürler; yönlerini değiştiremezler.

  • 2:19

    Ya da, karanlık, gök gürültüsü ve şimşekler arasında gökten boşanan bir yağmur altında yıldırımlardan ölmek korkusuyla parmaklarını kulaklarına tıkayan kimseye benzerler. Allah inkarcıları böyle kuşatır.

  • 2:20

    Şimşek neredeyse gözlerini kapıverecek! Önlerini aydınlattıkça ışığında yürürler. Üzerlerine karanlık basınca da dikilir kalırlar. Allah dileseydi işitme ve görmelerini giderirdi. Allah her şeye gücü yetendir.

  • 2:21

    İnsanlar! Sizi ve sizden öncekileri yaratan Rabbinize kulluk edin ki korunasınız.

  • 2:22

    O, yeryüzünü sizin için oturulabilir hale soktu ve göğü de bir yapı kıldı. Gökten su indirdi ve onunla rızık olarak size çeşitli ürünler çıkardı. Bile bile Allah'a eşler koşmayın.

  • 2:23

    Kulumuza indirdiğimizden kuşku içinde iseniz, buna benzer bir sure getirin. Allah'tan başka tüm tanıklarınızı da yardıma çağırın, doğru sözlü iseniz.

  • 2:24

    Bunu yapamazsanız ki asla yapamayacaksınız o taktirde inkarcılar için hazırlanan ve yakıtı insanlar ile taşlar olan ateşten sakının.

  • 2:25

    İnanıp erdemli davrananları, içlerinde ırmaklar akan cennetlerle (bahçelerle) müjdele. Kendilerine oradaki ürünlerden rızıklar sunulduğunda "Bu, daha önce bize sunulan nimetlerdir," derler. Böylece, kendilerine mecazi tanımlar (benzetmeler) verilir. Onlar için orada tertemiz eşler vardır ve onlar orada ebedi kalıcıdırlar.

  • 2:26

    Allah bir sivrisineği hatta onun üzerindekini örnek vermekten çekinmez. İnananlar, bunun Rab'lerinden gelen bir gerçek olduğunu bilir. İnkarcılar ise "Allah bu benzetme ile neyi amaçladı," derler. O, bununla birçok kişiyi saptırır ve birçok kişiyi de doğruya iletir. O, bununla sadece fasıkları saptırır.

  • 2:27

    Onlar ki Allah ile yaptıkları anlaşmaya bağlılık sözü verdikten sonra onu bozarlar, Allah'ın birleştirilmesini emrettiği şeyi keserler ve yeryüzünde bozgunculuk yaparlar. İşte onlar kaybedenlerdir.

  • 2:28

    Allah'ı nasıl inkar edersiniz? Siz ölüler idiniz o sizi diriltti. Sonra sizi öldürür ve tekrar diriltir ve sonunda ona döndürülürsünüz.

  • 2:29

    Yeryüzünde her şeyi sizin için yaratan O' dur. Sonra göğe yönelip onu yedi gök olarak düzenledi. O, her şeyi Bilir.

  • 2:30

    Rabbin, meleklere şöyle demişti: "Yeryüzüne bir halife yerleştireceğim." Melekler de: "Orada bozgunculuk yapacak, kan akıtacak birisini mi yerleştireceksin? Halbuki biz seni överek yüceltiyor ve mutlak otoriteni onaylıyoruz," dediler. "Bilmediğinizi Ben bilirim," dedi.

  • 2:31

    Adem'e tüm isimleri (nitelemeleri) öğretti, sonra onları meleklere sunup, "Doğru iseniz, şunların isimlerini (özelliklerini, niteliklerini) siz bana bildirin," dedi.

  • 2:32

    Dediler: "Sen Yücesin, senin bize öğrettiğinden başka bir bilgimiz yok. Sen Bilensin, Bilgesin."

  • 2:33

    Dedi: "Adem! Onların isimlerini şunlara haber ver." İsimlerini onlara haber verince, "Size, yerin ve göklerin sırlarını biliyorum, açıkladığınızı da gizlediğinizi de biliyorum dememiş miydim," dedi.

  • 2:34

    Meleklere, "Adem'e secde edin," dedik. İblis hariç hepsi secde ettiler, o ise diretti, büyüklük tasladı ve nankörlük etti.

  • 2:35

    "Adem! Eşinle birlikte cennette kal. Dilediğiniz yerde ondan bolca yeyin; ancak şu ağaca yaklaşmayın, yoksa zalimlerden olursunuz!," dedik.

  • 2:36

    Şeytan, onları oradan kandırıp bulundukları yerden çıkarttı. Nihayet, "Birbirinize düşman olarak aşağı inin. Yeryüzünde belli bir süre kalıp yaşayacaksınız," dedik.

  • 2:37

    Adem, Rabb'inden kelimeler aldı. Bunun üzerine onun tevbesini kabul etti. O, yönelişlere karşılık verendir, Rahim'dir.

  • 2:38

    "Oradan topluca ininiz," dedik, "Benden size bir yol gösterici geldiği zaman, o yol göstericiye uyanlar için artık bir korku yok ve onlar üzülmeyecekler."

  • 2:39

    "Ayetlerimizi yalanlayıp inkar edenler ise ateşe mahkumdur; orada sürekli kalacaklar."

  • 2:40

    İsrailoğulları! Size verdiğim nimetimi hatırlayın, bana verdiğiniz sözü tutun ki ben de size verdiğim sözü tutayım; yalnız benden korkun!

  • 2:41

    Yanınızdakini doğrulayıcı olarak indirdiğime inanın. Ona karşı çıkanların ilki olmayın. Ayetlerimi değeri düşük şeylerle değişmeyin; sadece benden çekinin.

  • 2:42

    Bile bile gerçeği yanlış ile karıştırmayın, gerçeği gizlemeyin.

  • 2:43

    Namazı gözetin, zekatı verin ve eğilenlerle birlikte eğilin.

  • 2:44

    Halkı iyilik yapmağa çağırıp dururken kendinizi unutuyor musunuz? Üstelik Kitabı da okuyorsunuz? Aklınızı kullanmaz mısınız?

  • 2:45

    Güçlüklere karşı direnerek (sabır) ve namazla yardım isteyiniz. Elbette bu, halka ağır gelir; ancak saygılı olanlar hariç.

  • 2:46

    Nitekim onlar, Rab'lerine kavuşacaklarına ve O'na döneceklerine inanırlar.

  • 2:47

    İsrailoğulları! Size verdiğim nimetlerimi ve sizi tüm halklara üstün tutmamı hatırlayın.

  • 2:48

    Öyle bir günden sakının ki, kimse kimsenin yerine bir şey ödeyemez, aracılık (şefaat) kabul edilmez, kimseden bir fidye alınmaz ve yardım da edilmez.

  • 2:49

    İşkencenin en kötüsünü size uygulayan, kadınlarınızı bırakıp oğullarınızı öldüren Firavun'un adamlarından sizi kurtarmıştık. Bu, Rabbinizden büyük bir sınav idi.

  • 2:50

    Denizi yararak sizi kurtarmış, Firavun'un adamlarını da gözlerinizin önünde boğmuştuk.

  • 2:51

    Musa'yla kırk gece için sözleşmiştik. Ancak siz onun ardından kendinize zulmederek buzağıya taptınız.

  • 2:52

    Bunlara rağmen, şükredersiniz diye sizi affettik.

  • 2:53

    Yola gelmeniz için de Musa'ya kitabı ve yasayı verdik.

  • 2:54

    Musa, halkına demişti ki: "Ey halkım, sizler buzağıya tapmakla nefsinize (kişilik, öz, ruh) zulmettiniz. Yaratıcınıza tövbe edin ve nefsinizi (egonuzu) öldürün. Bu, yaratıcınız katında sizin için daha iyidir." O, sizi affeder. Elbette O, tövbeleri kabul edendir, Rahim'dir.

  • 2:55

    Bir zamanlar, "Ey Musa, Allah'ı fiziksel olarak görmedikçe inanmayız," demiştiniz. Bakınıp dururken size yıldırım çarpmıştı.

  • 2:56

    Sonra, belki şükredersiniz diye ölümünüzün ardından sizi diriltmiştik.

  • 2:57

    Sizi bulutlarla gölgelendirmiş ve sizin için menna ve bıldırcın indirmiştik: "Size verdiğimiz iyi rızıklardan yiyin." Fakat onlar bize değil, sadece kendilerine zulmediyorlardı.

  • 2:58

    "Bu şehre girin. Orada dilediğiniz yerden bol bol yiyin. Kapıdan alçak gönüllü olarak girin ve dostça konuşun ki hatalarınızı bağışlayalım. Güzel davrananlara daha fazlasını veririz," demiştik.

  • 2:59

    Ancak içinizdeki zalimler, kendilerine verilen kelimeleri başka kelimelerle değiştirdiler. Nitekim, yoldan çıktıkları için zulmedenlerin üzerine gökten bir azap indirdik.

  • 2:60

    Musa, bir zamanlar halkı için su aramıştı. "Değneğinle taşa vur," demiştik. Bunun üzerine taştan on iki pınar fışkırmıştı. Her kabile, içmesi için ayrılan pınarı bilmişti: "Allah'ın rızkından yiyin için, yeryüzünde bozgunculuk yaparak dolaşmayın."

  • 2:61

    Fakat siz, "Musa! Artık tek bir çeşit yiyeceğe dayanamayacağız. Rabbini bizim için çağır da bize fasulye, kabak, sarımsak, mercimek, soğan gibi toprağın bitirdiğinden yetiştirsin," demiştiniz de, "İyi olanı daha düşük olanla mı (özgürlüğü kölelikle mi) değiştirmek istiyorsunuz? İsterseniz Mısır'a geri dönün, orada aradığınızı bulabilirsiniz!," demişti. Böylece alçaklık ve yoksulluğa mahkum edildiler ve Allah'ın gazabına uğradılar. Çünkü onlar Allah'ın ayetlerine karşı sürekli nankörce davranıyorlar, peygamberleri haksız yere öldürüyorlardı. Çünkü onlar, karşı gelip taşkınlıkta bulunuyorlardı.

  • 2:62

    İnananlar, Yahudiler, Hıristiyanlar ve diğer dinlerden her kim: Allah'a ve ahirete inanır ve erdemli bir hayat sürdürürse, onların ödülleri Rab'leri katındadır. Onlar için korku ve üzüntü yoktur.

  • 2:63

    Sina dağını üzerinize kaldırarak bir zamanlar sizden söz almıştık: "Size verdiğimize kuvvetle sarılın, içindekileri hatırlayın ki korunasınız," demiştik.

  • 2:64

    Fakat bundan sonra da yüz çevirdiniz. Allah'ın size bol nimeti ve merhameti olmasaydı kaybederdiniz.

  • 2:65

    Sizden Cumartesi yasağını çiğneyenleri elbette biliyorsunuz. Onlara "Aşağılık maymunlar olun," dedik.

  • 2:66

    Bu cezayı çağdaşlarına ve sonraki kuşaklara bir ibret ve erdemli insanlar için de bir öğüt yaptık.

  • 2:67

    Hani, Musa halkına: "Allah bir düve boğazlamanızı emrediyor," demişti. "Bizimle alay mı ediyorsun," deyince de "Cahilce davranmaktan Allah'a sığınırım," dedi.

  • 2:68

    "Bizim için Rabbini çağır da onun niteliğini bize açıklasın," dediler. "O diyor ki, o ne yaşlı ne genç, ikisinin ortasında bir düvedir. Size emredileni yapın," dedi.

  • 2:69

    "Bizim için Rabbini çağır da onun rengini de açıklasın," dedi ki: "O diyor ki, o rengi parlak sarı bir düvedir, bakanların içini açar," dediler.

  • 2:70

    "Bizim için Rabbini çağır da, onun niteliğini bize daha da açıklasın. Çünkü düveler bizce birbirine benziyor. Allah dilerse yolu buluruz," dediler.

  • 2:71

    "O diyor ki, o düve yeri sürüp ekini sulayarak boyunduruk altında ezilmemiş, kusursuz, alacasız bir düvedir," dedi. "İşte şimdi gerçeği getirdin!," diyerek sonunda düveyi boğazladılar; az kalsın bunu yapmayacaklardı.

  • 2:72

    Hani bir kişiyi öldürmüş ve suçu birbirinize atmıştınız. Oysa Allah gizlediklerinizi açığa çıkaracaktı.

  • 2:73

    "(Düvenin) bir parçasıyla ona (öldürülene) vurun," dedik. İşte, Allah ölüleri böyle diriltir ve düşünesiniz diye ayetlerini (mucizelerini) böyle gösterir.

  • 2:74

    Tüm bunlara rağmen yine kalpleriniz katılaştı; taş gibi, hatta daha katı. Çünkü öyle taşlar var ki kendisinden ırmaklar fışkırır. Bazıları yarılır, bağrından su çıkarır. Bazıları ise Allah'a olan saygıdan dolayı siner. Allah yaptıklarınızdan habersiz değildir.

  • 2:75

    Onların size inanacaklarını mı umuyorsunuz? Halbuki onların bir kısmı, Allah'ın sözünü işitip kavradıktan sonra, bile bile onu değiştirirlerdi.

  • 2:76

    İnananlarla karşılaşınca, "İnandık," derler; baş başa kaldıklarında ise "Rabbiniz katında size karşı delil olarak kullanmaları için, Allah'ın size açıkladığını mı onlara anlatıyorsunuz, akletmez misiniz," derler.

  • 2:77

    Bilmezler mi ki Allah gizledikleri ve açıkladıkları her şeyi biliyor?

  • 2:78

    Aralarında ümmiler var ki kuruntu ve söylentilerin dışında kitabı bilmezler; bildiklerini zannederler.

  • 2:79

    Kitab'ı elleriyle yazdıktan sonra onu ucuz bir fiyata satmak için onun Allah'tan olduğunu söyleyenlerin vay haline. Ellerinin yazdığından dolayı vay haline onların. Kazandıklarından dolayı vay haline onların!

  • 2:80

    "Sayılı birkaç gün dışında ateş bize değmeyecek," dediler. De ki: "Allah'tan böyle bir söz mü aldınız ki Allah verdiği sözden dönmez yoksa Allah adına bilmediğiniz bir şeyi mi söylüyorsunuz?"

  • 2:81

    Evet, günah işleyip suçu kendisini kuşatan kimseler ateş halkıdır; orada sürekli kalırlar.

  • 2:82

    İnanıp erdemli bir hayat sürenler ise cennet halkıdır; onlar da orada sürekli kalırlar.

  • 2:83

    İsrailoğullarından şöyle söz almıştık: Allah'tan başkasına tapmayacak, anaya babaya, yakınlara, yetimlere ve yoksullara iyilik edeceksiniz. İnsanlarla dostça konuşacaksınız. Namazı gözetecek, zekatı vereceksiniz. Fakat bundan sonra pek azınız hariç ilgi göstermeyip döndünüz.

  • 2:84

    Birbirinizin kanını dökmeyeceksiniz ve birbirinizi yurtlarından çıkarmayacaksınız diye de sizden söz almıştık. Bunu kabul etmiş ve tanık olmuştunuz.

  • 2:85

    Tüm bunlardan sonra, sizler hala birbirinizi öldürüyor, aranızdan bir grubu yurtlarından çıkarıyor, kötülük ve düşmanlıkta onlara karşı birleşiyorsunuz. Onları yurtlarından çıkarmanız zaten size haramken, bu yetmiyormuş gibi size esir düştüklerinde bir de onlardan fidye istiyorsunuz. Yoksa siz kitabın bir kısmına inanıp bir kısmını inkar mı ediyorsunuz? Böyle davrananların cezası dünya hayatında rezil olmak ve Diriliş Gününde de azabın en çetinine uğratılmaktan başka ne olabilir? Allah yaptıklarınızdan gafil değil.

  • 2:86

    Onlar, ahiret karşılığında dünya hayatını satın alan kimselerdir. Bu yüzden azapları hafifletilmez ve kendilerine yardım edilmez.

  • 2:87

    Musa'ya kitabı verdik ve ondan sonra art arda elçiler gönderdik. Meryemoğlu İsa'ya da apaçık deliller verdik ve onu Kutsal Ruh ile destekledik. Hoşunuza gitmeyen bir şeyle ne zaman size bir elçi geldiyse büyüklük taslamadınız mı? Nitekim, bir kısmını yalanladınız ve bir kısmını da öldürdünüz.

  • 2:88

    Hatta "Sabit fikirliyiz," dediler. Halbuki, inkarlarından dolayı Allah onları lanetlemişti! Bu yüzden onların pek azı inanır.

  • 2:89

    İnkarcılara karşı yardım beklemelerine rağmen, onlara Allah katından yanlarındakini doğrulayıcı bir kitap, bu bekledikleri şey, kendilerine gelince onu inkar ettiler. Allah'ın laneti, inkarcılara olsun!

  • 2:90

    Allah'ın, lütfunu kullarından dilediğine indirmesini çekemeyerek Allah'ın indirdiğini inkar etmek için kişiliklerini satmaları ne kötü! Böylece gazap üstüne gazaba uğradılar. Kafirlere alçaltıcı bir azap var.

  • 2:91

    Kendilerine, "Allah'ın indirdiğine inanın!," denildiğinde, "Bize indirilene inanırız," diyerek ondan sonrasını inkar ederler. Oysa bu, yanlarında bulunanı doğrulayan gerçektir. "İnanmış idiyseniz, neden daha önce Allah'ın peygamberlerini öldürüyordunuz," de.

  • 2:92

    Musa, size mucizelerle gelmişti; fakat onun ardından buzağıyı tanrı edinerek zalimlerden oldunuz.

  • 2:93

    Hani üzerinize Tur dağını kaldırıp sizden söz almıştık: "Size verdiğim emirlere sıkıca sarılın ve dinleyin." Fakat "Dinledik ve karşı geldik," dediler. İnkarlarından dolayı kalpleri buzağı ile kandı. De ki: "İnanmışsanız, inancınız size ne de kötü yön veriyor!"

  • 2:94

    De ki: "İleri sürdüğünüz gibi, ahiret yurdu Allah tarafından hiç kimseye değil sadece size ayrılmışsa ve bu savınızda samimi iseniz haydi ölümü isteyin!"

  • 2:95

    Ellerinin işlediklerinden ötürü bunu asla dilemeyeceklerdir. Allah zalimleri bilir.

  • 2:96

    Onları, yaşamaya en düşkün insanlar olarak bulacaksın; putperestlerden bile fazla... Onlardan her biri bin sene yaşamak ister. Oysa, uzun yaşaması onu azaptan uzaklaştırmaz. Allah yaptıklarını görendir.

  • 2:97

    Şunu de: "Kendinden öncekileri doğrulayıcı, inananlara yol gösterici ve müjde olarak Allah'ın izniyle bunu kalbine indiren Cibril'e her kim düşman olursa,

  • 2:98

    "Evet, Allah'a, meleklerine, elçilerine, Cibril'e ve Mikal'e kim düşman olursa bilsin ki Allah da kafirlerin düşmanıdır."

  • 2:99

    Sana apaçık ayetler indirdik. Yoldan çıkmış olanlardan başkası onları inkar etmez.

  • 2:100

    Her ne zaman bir anlaşma yaptılarsa onlardan bir grup onu bozup atmadı mı? Zaten onların çoğu inanmaz.

  • 2:101

    Yanlarındakini doğrulayan bir elçi Allah tarafından görevli olarak kendilerine gelince, kitap verilenlerin bazısı, Allah'ın kitabını sırtlarının ardına attı. Bilmezlermiş gibi...

  • 2:102

    Süleyman'ın otoritesi hakkında şeytanların anlattığına uydular. Oysa Süleyman inkar etmedi; halka büyücülüğü ve Babil'de Harut ve Marut adlı iki meleğe indirileni öğreten şeytanlar inkar etmişti. Bu ikisi: "Bu bir sınavdır, (bu bilgiyi kötüye kullanıp) nankör olmayın!," demedikçe kimseye onu öğretmezlerdi. Fakat o ikisinden öğrendiklerini, koca ile karısının arasını açmak için kullandılar. Oysa Allah'ın izni olmadan onlar hiç kimseye bir zarar veremezdi. Kendilerine yarar vereni değil, zarar vereni öğreniyorlardı. Üstelik, ona müşteri olanların ahirette bir payı olmadığını da iyi biliyorlardı. Karşılığında kişiliklerini sattıkları şey ne kötü. Bir bilselerdi!

  • 2:103

    Onlar inanıp günahlardan sakınmış olsalardı elbette Allah'tan alacakları ödül çok daha hayırlı olurdu. Bir bilselerdi!

  • 2:104

    İnananlar! "Raina (bize çobanlık et)," demeyin; "Unzurna (bizi gözet)," deyin ve dinleyin. İnkarcılar için acı bir azap var.

  • 2:105

    Kitaplıların inkarcıları da, putperestler de Rabbinizden size bir iyilik indirilmesini istemez. Allah rahmetini dilediğine verir. Allah büyük lütuf sahibidir.

  • 2:106

    Daha iyisini veya benzerini getirmedikçe bir mucize veya sistemi yürürlükten kaldırmaz veya unutturmayız. Allah'ın her şeye gücünün yettiğini bilmez misin?

  • 2:107

    Yerin, göklerin egemenliğinin Allah'a ait olduğunu ve Allah'tan başka bir sahip ve yardımcınızın olmadığını bilmez misin?

  • 2:108

    Daha önce Musa'dan istendiği gibi, siz de elçinizden isteklerde mi bulunmayı arzuluyorsunuz? Kim inancı inkar ile değiştirirse o doğru yolu kaybetmiştir.

  • 2:109

    Kitap ehlinin birçoğu, gerçek kendilerine belli olduğu halde, özlerindeki kıskançlıktan ötürü sizi imanınızdan sonra inkara döndürmeyi arzular. Allah emrini getirinceye kadar onları affedin, görmezden gelin. Allah her şeye gücü yetendir.

  • 2:110

    Namazı gözetin, zekatı verin. Kendiniz için yapıp gönderdiğiniz her iyiliği elbette Allah katında bulacaksınız. Allah yaptığınız her şeyi görür.

  • 2:111

    "Yahudi veya Hıristiyanlardan başkası cennete giremez," dediler. Bu, onların kuruntusudur. De ki: "Doğru sözlüler iseniz delilinizi getirin."

  • 2:112

    Doğrusu, kim iyilik yaparak kendini Allah'a teslim ederse, onun ödülü Rabbinin yanındadır; onlara korku yoktur ve onlar üzülmeyecektir.

  • 2:113

    Yahudiler: "Hıristiyanların bir temeli yok," derken, Hıristiyanlar da: "Yahudilerin bir temeli yok," dediler. Oysa hepsi de kitabı okuyorlar. Cahiller de tıpkı onlar gibi konuşur. Diriliş günü Allah ayrılığa düştükleri konularda aralarında hüküm verecektir.

  • 2:114

    Allah'ın mescitlerinde, O'nun isminin anılmasına engel olan ve oraların yıkılması için çalışan kimseden daha kötü kim olabilir? Halbuki onların oralara ancak korkarak girmeleri gerekir. Onlar için dünyada rezillik, ahirette de büyük azap var.

  • 2:115

    Doğu da batı da Allah'ındır. Nereye yönelirseniz Allah'ın yüzü oradadır. Allah her şeyi kuşatan ve her şeyi bilendir.

  • 2:116

    "Allah çocuk edindi," dediler. Haşa, O yücedir. Göklerde ve yerde olanların hepsi O'nundur, hepsi O'na boyun eğmiştir.

  • 2:117

    Gökleri ve yeri yoktan var edendir. Bir işin olmasını dilerse, ona sadece "Ol," der ve olur.

  • 2:118

    Cahiller, "Allah bizimle konuşmalı veya bize bir ayet (mucize) gelmeli değil miydi," dediler. Daha öncekiler de onlar gibi konuşmuşlardı. Kafaları birbirine benziyor. Biz mucizeleri, inanacak olanlara sergileriz.

  • 2:119

    Biz seni, gerçekle, müjdeleyici ve uyarıcı olarak gönderdik. Cehennem halkından sen sorumlu değilsin.

  • 2:120

    Dinlerine girmedikçe ne Yahudiler, ne de Hıristiyanlar, senden hoşnut olmazlar. De ki: "Doğru yol Allah'ın yoludur." Sana gelen bilgiden sonra onların arzularına uyarsan Allah'a karşı seni savunacak ne bir dost ne de bir destekleyici bulamazsın.

  • 2:121

    Kendilerine verdiğimiz kitabı gereği gibi izleyenler buna inanır; inkar edenlerse kaybeder.

  • 2:122

    İsrailoğulları, size verdiğim nimetimi ve diğer halklardan daha çok size bağışta bulunduğumu hatırlayın.

  • 2:123

    Kimsenin kimseden yana bir şey ödeyemediği, hiç kimseden fidye alınmadığı ve hiç kimseye şefaatin (aracılığın) yarar sağlamadığı ve yardımın kesildiği bir günden sakının.

  • 2:124

    Rabbi, bir zamanlar İbrahim'i birtakım kelimelerle sınamış; o da onlara eklemişti: (Tanrı) "Seni insanlara önder yapacağım," demişti. "Soyumdan da?..," deyince, "Zalimler benim sözüme dahil olmaz" buyurmuştu.

  • 2:125

    Kabe'yi halk için bir odak noktası ve bir güven yeri kıldık. İbrahim'in makamını bir namaz yeri olarak kullanın. "Ziyaretçiler, kendini ibadete verenler ve eğilip secde edenler için ikiniz Evimi temiz tutun," diye İbrahim ve İsmail'i görevlendirmiştik.

  • 2:126

    İbrahim, "Rabbim, burayı güvenlik yeri kıl. Allah'a ve ahiret gününe inanan halkına ürünlerle rızık ver," deyince, "İnkar edene de rızık vereceğim. Onu kısa bir süre geçindirir, sonra onu ateş cezasına mahkum ederim. Ne kötü bir uğrak yeridir orası!," dedi.

  • 2:127

    İbrahim, İsmail ile birlikte evin (Kabe'nin) temellerini yükseltiyor: "Rabbimiz, bizden kabul et, şüphesiz sen İşitensin, Bilensin."

  • 2:128

    "Rabbimiz, ikimizi sana teslim olanlar (müslümanlar) yap. Soyumuzdan da sana teslim olan bir topluluk çıkar. Bize nasıl ibadet edeceğimizi göster, sana yönelmemizi kabul et, kuşkusuz sen yönelişleri kabul edensin, Rahimsin."

  • 2:129

    "Rabbimiz, onların arasından, ayetlerini onlara okuyacak, onlara kitabı ve bilgeliği öğretecek ve onları temizleyecek bir elçi gönder. Sen Yücesin, Bilgesin."

  • 2:130

    Kendini kandırandan başkası İbrahim'in dininden yüz çevirmez. Onu bu dünyada seçtik, ahirette de erdemli kişilerden olacak.

  • 2:131

    Rabb'i, kendisine "Teslim ol," dediğinde; "Evrenlerin Rabbine teslim oldum," diye karşılık vermişti.

  • 2:132

    İbrahim ve daha sonra Yakup şunu çocuklarına öğütledi: "Evlatlarım! Allah sizin için bu dini seçti; müslüman olarak ölmeye bakın."

  • 2:133

    Yakup can verirken tanık olsaydınız. O, çocuklarına: "Benden sonra kime kulluk edeceksiniz," diye sormuştu. Onlar da, "Senin Tanrın, ataların İbrahim, İsmail ve İshak'ın Tanrısı olan tek Tanrıya kulluk edeceğiz, biz O'na teslim olanlarız," demişlerdi.

  • 2:134

    Geçmişteki bir toplum bu! Onların kazandıkları kendilerinin, sizin kazandıklarınız sizindir. Siz onların yaptıklarından sorulmazsınız.

  • 2:135

    "Yahudi veya Hıristiyan olun ki doğru yolu bulasınız," dediler. De ki: "Hayır, biz İbrahim'in tektanrıcı dinine uyarız. O, ortak koşanlardan olmadı."

  • 2:136

    "Allah'a, bize indirilene, İbrahim, İsmail, İshak, Yakub ve torunlarına indirilenlere, Musa'ya, İsa'ya verilene ve tüm peygamberlere Rab'leri tarafından verilenlere inandık. Onların hiçbiri arasında ayırım yapmayız. Biz sadece O'na teslim olanlarız," deyiniz.

  • 2:137

    Sizin inandığınız gibi inansalar doğru yolu bulmuş olurlar. Yüz çevirirlerse, karşıt olmuş olurlar. Onlara karşı Allah sana yeter. O İşitendir, Bilendir.

  • 2:138

    Budur Allah'ın sistemi! Kimin sistemi Allah'ınkinden daha iyidir? "Biz yalnız O'na kulluk ederiz."

  • 2:139

    "Bizimle Allah hakkında mı tartışıyorsunuz? Oysa O, bizim de Rabbimiz, sizin de Rabbinizdir. Biz işlediğimizden, siz de işlediğinizden sorumlusunuz. Biz kendimizi sadece O'na adadık," de.

  • 2:140

    İbrahim, İsmail, İshak, Yakub ve torunlarının Yahudi veya Hıristiyan olduğunu mu ileri sürüyorsunuz? De ki: "Siz mi daha iyi biliyorsunuz yoksa Allah mı? Allah'ın bildirdiğini gizleyenden daha zalim kim olabilir? Allah yaptıklarınızdan gafil değil."

  • 2:141

    İşte onlar bir toplumdu; gelip geçtiler. Onların kazandıkları kendilerinin, sizin kazandıklarınız sizindir. Siz onların yaptıklarından sorulmazsınız.

  • 2:142

    Halktan bazı beyinsizler: "Yöneldikleri kıbleden onları çeviren nedir? ," diyecekler. De ki: "Doğu da batı da Allah'ındır. O dileyeni doğru yola iletir."

  • 2:143

    Böylece sizi açık fikirli bir toplum kıldık ki halkın arasında tanıklar olabilesiniz ve elçi de aranızda tanık olabilsin. Elçiye uyanlarla topukları üzerinde geriye dönenleri birbirinden ayırmak için eskiden yöneldiğin kıbleyi değiştirdik. Allah'ın yol gösterdiği kimseden başkasına elbette bu ağır gelir. Allah imanınızı boşa çıkarmaz. Allah insanlara şefkatlidir, Rahimdir.

  • 2:144

    Yüzünü göğe çevirip durduğunu görüyoruz. Seni, hoşlanacağın bir kıbleye çevireceğiz. Artık yüzünü Kutsal Mescid'e çevir. Nerede olursanız olun yüzlerinizi o yöne çevirin. Kuşkusuz, kendilerine kitap verilenler, bunun Rab'lerinden gelen bir gerçek olduğunu bilirler. Allah onların yaptığından gafil değildir.

  • 2:145

    Kitap verilenlere her türlü ayeti (mucizeyi) getirsen de onlar yine senin kıblene yönelmez. Sen de onların kıblesine uyacak değilsin. Onlar birbirlerinin kıblesine de uymaz. Sana gelen bu bilgiden sonra, onların keyfine uyarsan zalimlerden olursun.

  • 2:146

    Kendilerine kitap verdiklerimiz, bu gerçekleri çocuklarını tanıdıkları gibi tanırlar; ama yine de onlardan bir grup bile bile gerçeği gizler.

  • 2:147

    Bu, Rabbinden gelen gerçektir; artık kuşkulanma.

  • 2:148

    Her birinizin seçtiği bir yön ve yöntem var; siz iyilikte yarışın. Nerede olursanız olun Allah sizi bir araya getirir. Allah elbette her şeye gücü yetendir.

  • 2:149

    Her nereden yola çıkarsan çık, (namaz için) yüzünü Kutsal Mescide doğru çevirmelisin. Bu, elbette Rabbinden gelen bir gerçektir. Allah yaptığınız hiçbir şeyden habersiz değildir.

  • 2:150

    Her nereden yola çıkarsan çık, (namaz için) yüzünü Kutsal Mescide doğru çevir. Nerede olursanız olun, yüzünüzü onun tarafına çevirin ki halkın size karşı bir eleştiri malzemesi olmasın. Zalimlere gelince, onlardan çekinmeyin, benden çekinin ki size olan nimetimi tamamlayayım ve siz de doğruya ulaşabilesiniz.

  • 2:151

    Nitekim, size ayetlerimi okuyacak, sizleri temizleyecek, size kitap ve bilgeliği öğretecek, bilmediklerinizi bildirecek bir elçiyi aranızdan seçip gönderdik.

  • 2:152

    Beni hatırlayın ki ben de sizi hatırlayayım. Bana teşekkür edin; nankörlük etmeyin.

  • 2:153

    İnananlar! Güçlüklere karşı sabır ve namaz ile yardım dileyin. Allah sabredenlerle beraberdir.

  • 2:154

    Allah yolunda öldürülenlere, "Onlar ölülerdir," demeyin. Aksine onlar diridir fakat siz farkında değilsiniz.

  • 2:155

    Sizi korkuyla, açlıkla, para, can, ve ürün kaybıyla sınayacağız. Müjde ver sabredenlere...

  • 2:156

    Ki onlara bir musibet geldiğinde, "Biz Allah'a aidiz ve O'na dönücüyüz," derler.

  • 2:157

    İşte onlara, Rab'lerinden destek ve rahmet vardır. Onlar doğruya ulaşanlardır.

  • 2:158

    Safa ve Merve (tepeleri) Allah'ın işaretlerindendir. Hac veya ziyaret (umre) için Ev'e varan birisi o ikisi arasında gidip gelebilir. Kim gönülden bir iyilik yaparsa, Allah teşekküre karşılık verendir, Bilendir.

  • 2:159

    İndirdiğimiz açık delilleri ve hidayeti, -biz kitapta halka açıkladıktan sonra- gizleyenleri hem Allah ve hem de tüm lanetleyenler lanetler.

  • 2:160

    Ancak, yönelip kendilerini düzeltenler ve (kitabı) açıklayanlar hariç; onların tevbesini kabul ederim. Ben tevbeleri kabul edenim, Rahim'im.

  • 2:161

    İnkar edip inkarcı olarak ölenler ise hem Allah'ın, hem meleklerin ve hem halkın lanetini kazanır.

  • 2:162

    O durumda sürekli kalırlar. Azapları hafifletilmez ve ertelenmezler de.

  • 2:163

    Tanrınız bir tek Tanrı; O'ndan başka tanrı yoktur. Rahman'dır, Rahim'dir.

  • 2:164

    Göklerin ve yerin yaratılışında, gecenin ve gündüzün birbiriyle yer değiştirmesinde, insanların yararı için okyanusta akıp giden gemilerde, Allah'ın gökten su indirip ölümünden sonra yeryüzünü diriltmesinde ve orada yaydığı her çeşit canlıda, rüzgarları ve gök ile yer arasında hazır bekleyen bulutları evirip çevirmesinde aklını kullanan bir toplum için elbette ayetler (dersler ve kanıtlar) vardır.

  • 2:165

    Allah'tan başkasını tanrı edinen ve Allah'ı sever gibi onları seven kimseler var. İnananlar ise en çok Allah'ı sever. O zulmedenler, azabı gördükleri zaman tüm gücün Allah'a ait ve Allah'ın azabının çetin olduğunu anlayacaklarını bir bilselerdi!

  • 2:166

    O zaman, uyulanlar kendilerine uyanlardan uzak duracaktır.Artık azabı görmüşlerdir ve aralarındaki tüm bağlar kesilmiştir.

  • 2:167

    Uyanlar şöyle diyecek: "Keşke bir şansımız daha olsaydı da onların şimdi bizden uzak durdukları gibi biz de onlardan uzak dursaydık." Böylece Allah yaptıklarını pişmanlığa dönüştürür; ateşten çıkamazlar.

  • 2:168

    İnsanlar! Yerin helal ve temiz ürünlerinden yiyin, şeytanın adımlarını izlemeyin; o size açık düşmandır.

  • 2:169

    O size kötülüğü, hayasızlığı ve Allah'a bilmediğiniz şeyleri yakıştırmanızı emreder.

  • 2:170

    Onlara, "Allah'ın indirdiğine uyun," dense, "Hayır, biz atalarımızın izlediği yolu izleriz," derler. Peki, ataları bir şey düşünemeyen ve doğru yolu bulamayan kimseler olsalar da mı?!

  • 2:171

    İnkarcıların durumu, sözleri ancak bağırma ve çağırma biçiminde algılayarak (anlamadan) tekrarlayan kişi gibidir. Sağır, dilsiz ve kördürler; düşünmezler.

  • 2:172

    İnananlar, size verdiğimiz rızıkların iyilerinden yiyin. Allah'a şükredin, sadece O'na tapıyorsanız.

  • 2:173

    O, size sadece leş, kan, domuz eti ve Allah'tan başkası adına kesileni haram kılmıştır. Her kim (bunları yemeye) mecbur kalırsa, (suiistimal yolunu) aramamak ve sınırı aşmamak koşuluyla günah işlemiş olmaz. Allah Bağışlayandır, Rahimdir.

  • 2:174

    Allah'ın indirdiği kitaptan bir şey gizleyip onu az bir değere değişenler, karınlarına ateş tıkınıyorlar. Diriliş Gününde Allah onlarla konuşmaz ve onları arındırmaz. Onlara acı verici bir azap var.

  • 2:175

    Onlar, hidayet karşılığında sapıklığı ve affedilme karşılığında azabı satın almışlardır. Ateşe ne kadar da dayanıklıdırlar!

  • 2:176

    Böyledir; çünkü Allah gerçeği içeren kitabı indirmiştir ve kitap hakkında tartışanlar ise doğrusu derin bir anlaşmazlık içindedir.

  • 2:177

    Yüzlerinizi doğu veya batı yönüne çevirmeniz iyilik değil. İyiler o kimseler ki Allah'a, ahiret gününe, meleklere, kitaba ve peygamberlere inanırlar; akrabalara, yetimlere, muhtaçlara, yolda kalmışlara, dilencilere ve köleleri özgürlüğe kavuşturmaya seve seve para yardımında bulunurlar; namazı gözetir, zekatı verir, sözleştikleri vakit sözlerinde dururlar; zorluğa, sıkıntıya ve zulme karşı direnirler. İşte doğru olanlar onlardır, erdemli olanlar da onlardır.

  • 2:178

    İnananlar! Öldürmede size eşitlik farz kılındı. Hüre karşı hür, köleye köle, kadına kadın... Ama kim maktulun hısımları tarafından bağışlanırsa, o zaman uygun olanı yapması ve diyeti güzelce ödemesi gerekir. Bu, Rabbinizden bir hafifletme ve rahmettir. Bundan sonra kim sınırı aşarsa onun için acı bir azap var.

  • 2:179

    Sizin için bu eşitlikte hayat kurtarma vardır, ey akıl sahipleri, böylece korunursunuz.

  • 2:180

    Sizden birine ölüm yaklaştığında, bir mal bırakacaksa anaya babaya, yakınlara, uygun bir biçimde vasiyet etmesi farz kılındı. Bu, erdemliler için bir görevdir.

  • 2:181

    Kim işittikten sonra onu değiştirirse, günahı onu değiştirenleredir. Allah İşitendir, Bilendir.

  • 2:182

    Vasiyet edenin yanlışlık veya haksız bir paylaşım yapacağını sezen birisi olaya karışıp durumu düzeltirse günah işlemiş olmaz. Allah Bağışlayandır, Rahimdir.

  • 2:183

    İnananlar, sizden öncekilere oruç farz kılındığı gibi, sakınmanız için size de farz kılındı.

  • 2:184

    Sayılı günlerde... Hasta olanlarınız veya yolculukta bulunanlarınız tutamadığı günlerin sayısınca diğer günlerde tutar. Güç yetirenler bir yoksulu doyurarak adakta bulunsunlar. Kim gönül isteğiyle (daha fazla yoksulu doyurmak için) iyilik yaparsa kendisi için daha iyidir; ancak oruç tutmanız sizin için en iyisidir, bir bilseniz!

  • 2:185

    Ramazan, insanlara yol gösterici, apaçık bir öğreti ve yasa kitabı olan Kuran'ın indirildiği aydır. Kim o aya ulaşırsa oruç tutsun. Hasta veya yolcu olanlarınız, tutamadığı günlerin sayısınca diğer günlerde oruç tutar. Allah sizin için kolaylık ister, zorluk istemez. Böylece (oruç günlerinin) sayısını tamamlar, sizi doğruya ulaştıran Allah'ı yüceltip şükredersiniz.

  • 2:186

    Kullarım beni sana soracak olurlarsa bilsinler ki ben yakınım. Beni çağırdığı vakit çağıranın çağrısına karşılık veririm. Doğru yolu bulmaları için onlar da bana karşılık vermeli ve bana inanmalı.

  • 2:187

    Oruç gecelerinde kadınlarınızla cinsel ilişkide bulunmanız size helal kılındı. Onlar sizin (sırlarınızı gizleyen) örtüleriniz, siz de onların örtülerisiniz. Allah, kendinizi kandırıp durduğunuzu bildi de tevbenizi kabul etti ve sizi bağışladı. Artık Allah'ın sizin için belirlediğini dileyerek onlarla cinsel ilişkide bulunabilirsiniz. şafağın beyaz ve siyah ipliğini birbirinden ayırt edinceye kadar yiyin, için. Sonra geceye kadar orucu tamamlayın. Mescitlere kapanmış durumdayken onlarla cinsel ilişkide bulunmayın. Bunlar Allah'ın koyduğu sınırlardır; onları çiğnemeyin. Allah korunmaları için ayetlerini halka böyle açıklar.

  • 2:188

    Paralarınızı aranızda haksız yollarla yemeyin. Halkın parasını haksız yere yemek amacıyla bile-bile memurlara/yöneticilere rüşvet vermeyin.

  • 2:189

    Sana ayın evrelerini soruyorlar. De ki o, insanlar ve hac ibadeti için bir zaman ölçüsüdür. İyilik, lafı dolandırmak değildir, iyilik sakınmaktır. Dürüst olun. Kurtuluşunuz için Allah'ı dinleyin.

  • 2:190

    Sizinle savaşanlarla Allah yolunda savaşın. Saldırgan olmayın. Allah saldırganları sevmez.

  • 2:191

    Onları yakaladığınız yerde öldürün ve sizi çıkardıkları yerden onları çıkarın; zulüm ve işkence öldürmekten beterdir. Kutsal Mescid'in yanında sizinle savaşmadıkça onlarla savaşmayın. Size saldırırlarsa siz de onlara saldırın. İnkarcıların cezası böyledir

  • 2:192

    Son verirlerse, Allah Bağışlayandır, Rahimdir.

  • 2:193

    Zulüm ve işkence ortadan kalkıncaya ve din Allah için oluncaya kadar onlarla savaşın. Son verirlerse, artık zalimlerden başkasına düşmanlık yoktur.

  • 2:194

    Kutsal ay ancak iki taraflı gözetilebilir. Ateşkese uymak karşılıklıdır. Size saldırırlarsa onlara aynen saldırın. Allah'ı dinleyin ve bilin ki Allah erdemlilerin yanındadır.

  • 2:195

    Allah yolunda harcayın, kendi kendinizi zarara sokmayın. İyilik edin. Allah iyilik edenleri sever.

  • 2:196

    Hac ve umreyi Allah için tamamlayın. Engellenirseniz kolayınıza gelen bir kurban gönderin. Kurban, yerine ulaşıncaya kadar başınızı tıraş etmeyin; ancak hasta olan veya başından bir rahatsızlığı bulunanlar, oruç, sadaka veya herhangi bir ibadetle fidye vermeli. Güven ortamında, her kim Hac zamanına kadar (ihramdan çıkarak) umreden yararlanırsa, kolayına gelen bir kurban göndermeli. Bunu yerine getiremeyenler, hac anında üç gün, ve döndükten sonra da yedi gün olmak üzere toplam on gün oruç tutmalı. Bu, ailesi Kutsal Mescid civarında oturmayanlar içindir. Allah'ı dinleyin ve bilin ki Allah'ın azabı çetindir.

  • 2:197

    Hac, bilinen aylarda uygulanmalı. Kim o aylarda hacca karar vermişse bilsin ki, hacda cinsel ilişki, kötülük yapmak, tartışmak yoktur. Yaptığınız her iyiliği Allah bilir. Yol için azığınızı hazırlarken en hayırlı azığın erdemlilik olduğunu unutmayın. Anlayış sahipleri! Beni dinleyin.

  • 2:198

    Rabbinizin lütfunu (hac bölgesinde ticaret yaparak) aramanızda sakınca yok. Arafat'tan ayrıldığınızda Kutsal Bölgede Allah'ı anın. Sizi doğru yola ilettiği için O'nu anın; bundan önce siz sapıtmıştınız.

  • 2:199

    Sonra, halkın topluca yayıldığı yerden siz de yayılın, Allah'tan bağışlanma dileyin. Allah Bağışlayandır, Rahimdir.

  • 2:200

    Töreninizi bitirdiğiniz zaman, atalarınızı andığınız gibi, hatta daha güçlü olarak Allah'ı anmayı sürdürün. Halktan kimi "Rabbimiz, bize bu dünyada ver," der; onun ahiretten bir payı olmaz.

  • 2:201

    Kimi de, "Rabbimiz, bize dünyada da iyilik ver, ahirette de iyilik ver. Bizi ateşin azabından koru," der.

  • 2:202

    Hepsinin kazandıklarından bir payı vardır. Allah hesabı çabuk görendir.

  • 2:203

    Sayılı günlerde (Mina'da) Allah'ı anın. Erdemli davrandıkları sürece, bunu iki günde bitirmek için acele edene bir günah yoktur, geri kalana da bir günah yoktur. Allah'ı dinleyin, ve O'nun huzurunda toplanacağınızı unutmayın.

  • 2:204

    Dünya hayatı hakkında, sözleri senin hoşuna giden bazı kişiler var. Azılı bir düşman olduğu halde kalbinde olana Allah'ı tanık tutar.

  • 2:205

    Dönüp gidince, yeryüzünde bozgunculuk yapmak, malı ve nesli yok etmek için çabalar. Allah bozgunculuğu sevmez.

  • 2:206

    Kendisine "Allah'ı dinle," dendiğinde kibir ve gurur içinde hiddetlenir. Onun hakkından cehennem gelir; ne kötü bir meskendir!

  • 2:207

    Halktan öylesi de var ki kendini Allah'ın rızasını kazanmaya adar. Allah kullarına çok şefkatlidir.

  • 2:208

    İnananlar, tümüyle teslim olun. şeytanın adımlarını izlemeyin; çünkü o sizin apaçık düşmanınızdır.

  • 2:209

    Size apaçık deliller gelmesine rağmen doğru yoldan kayarsanız, bilesiniz ki Allah Üstündür, Bilgedir.

  • 2:210

    Allah'ın ve meleklerin yoğun bulutlar arasından kendilerine gelmesini mi bekliyorlar? O zaman her şey biterdi ve her şey Allah'a döndürülürdü.

  • 2:211

    İsrailoğullarına sor, onlara nice apaçık ayetler verdik! Kendisine Allah'ın nimeti geldikten sonra onu değiştirenler için Allah ağır bir ceza verir.

  • 2:212

    İnkar edenler için dünya hayatı çekicidir. Bu yüzden inananlarla alay ederler. Oysa erdemliler Diriliş Günü onların üstündedir. Allah dilediğine hesapsız şekilde nimetler bahşeder.

  • 2:213

    İnsanlar bir tek topluluktu. Allah peygamberleri müjdeleyici ve uyarıcı olarak gönderdi ve anlaşmazlığa düştükleri konularda halkın arasında hükmetmeleri için onlarla birlikte gerçeği içeren kitabı indirdi. Oysa kitap verilenler kendilerine açık kanıtlar geldikten sonra aralarındaki kıskançlıktan ötürü onun hakkında anlaşmazlığa düştüler. Fakat Allah, izniyle inananları onların anlaşmazlığa düştüğü gerçeğe ulaştırdı. Allah dilediğini/dileyeni doğru yola iletir.

  • 2:214

    Yoksa siz, sizden öncekilerin başına gelenler gibisi sizin de başınıza gelmeden cennete gireceğinizi mi sanıyorsunuz? Onlar zorluk ve sıkıntıya uğradılar ve öylesine sarsıldılar ki elçi ve beraberindeki inananlar, "Allah'ın yardımı ne zaman," dediler. İyi bilin ki Allah'ın yardımı yakındır.

  • 2:215

    Nasıl yardım edeceklerini soruyorlar sana. De ki, "Para ve mal yardımlarınızı ana-babaya, yakınlara, öksüzlere, yoksullara ve yolda kalmışlara yapmalısınız." İşlediğiniz her iyiliği Allah bilir.

  • 2:216

    Sevmediğiniz halde savaş size zorunlu kılındı. Sevmediğiniz bir şey sizin için iyi ve sevdiğiniz bir şey de sizin için kötü olabilir. Siz bilmeseniz de Allah bilir.

  • 2:217

    Sana, Kutsal Ayda savaşmak konusunu da soruyorlar. De ki: "Onda savaş büyük bir günahtır. Fakat Allah'ın yolundan çevirmek, O'na ve Kutsal Mescid'e nankörlük etmek ve halkını oradan çıkarmak Allah yanında daha büyük bir günahtır. Çünkü baskı ve zulüm, öldürmekten daha büyük bir suçtur." Güçleri yetse sizi dininizden döndürünceye kadar sizinle savaşırlar. Sizden kim dininden döner ve inkarcı olarak ölürse, tüm yaptıkları dünyada ve ahirette boşa çıkar. Onlar ateş halkıdır ve orada sürekli kalıcıdır.

  • 2:218

    İnananlar, Allah yolunda göç edenler ve çaba harcayanlar Allah'ın rahmetini umar. Allah Bağışlayandır, Rahimdir.

  • 2:219

    Sana sarhoş edicilerden ve kumardan sorarlar: "O ikisinde büyük bir günah ve insanlar için yararlar var; ancak günahları yararlarından daha büyüktür," de. Ayrıca, sadaka olarak neyi vereceklerini senden sorarlar: " Artanı" de. Allah ayetlerini işte böyle açıklıyor ki düşünesiniz…

  • 2:220

    Bu dünya ve ahiret hakkında... Sana bir de öksüzler hakkında sorarlar: De ki, "Onları erdemli kişiler olarak yetiştirmeniz en büyük iyiliktir. Mallarını mallarınıza katarsanız aile bireyiniz olurlar." Allah bozanı düzeltenden ayırt etmesini bilir. Allah dileseydi sizi zora sokardı. Allah Güçlüdür, Bilgedir.

  • 2:221

    İnanmadıkça, ortak koşan kadınlarla evlenmeyin. İnanan bir hizmetçi kadın ortak koşan bir kadından daha hayırlıdır; ondan hoşlansanız bile. Ortak koşan erkeklerle, inanıncaya kadar kızlarınızı evlendirmeyin. İnanan bir hizmetçi erkek ortak koşandan daha hayırlıdır, hoşlansanız bile... Onlar, ateşe çağırıyor. Allah ise cennete ve bağışlanmaya çağırır ve öğüt almaları için ayetlerini halka açıklar.

  • 2:222

    Sana aybaşı halini sorarlar, De ki: "O bir rahatsızlıktır. Aybaşı halinde olan kadınlarla cinsel ilişkiye girmeyin ve ondan kurtuluncaya kadar onlara yaklaşmayın. Kurtuldukları zaman Allah'ın size uygun gördüğü yerden onlarla cinsel ilişkide bulunun. Allah yönelenleri sever, arınanları sever."

  • 2:223

    Kadınlarınız, (tohum ektiğiniz) tarlalarınızdır. Tarlanıza dilediğiniz gibi varın. Kendiniz için geleceğe hazırlanın. Allah'ı dinleyin ve onunla mutlaka karşılaşacağınızı bilin. İnananlara müjde ver.

  • 2:224

    Halk arasında iyi, erdemli ve dürüst görünmek için Allah'ı yeminlerinize alet etmeyin. Allah İşitir, Bilir.

  • 2:225

    Allah yaptığınız kasıtsız yeminlerinizden sizi sorumlu tutmaz; ancak kalbinizdeki gerçek niyetinizden sorumlu tutar. Allah Bağışlayandır, şefkatlidir.

  • 2:226

    Kadınlarını boşamayı tasarlayanlar (sağlıklı bir karar için) dört ay beklemeli. Vazgeçip uzlaşırlarsa Allah Bağışlayandır, Rahimdir.

  • 2:227

    Boşamaya kararlıysalar, Allah İşiten ve Bilendir.

  • 2:228

    Boşanan kadınlar (başkasıyla evlenmeden önce) kendi kendilerine üç aybaşı beklemeli. Allah'a ve ahiret gününe inanıyorlarsa Allah'ın rahimlerinde yarattığını gizlemeleri uygun olmaz. Bu durumda (gebe olmaları halinde) kocaları barışmak isterlerse onları geri almağa daha fazla hak sahibidirler. Erkeklerin kadınlar üzerindeki hakları gibi, kadınların da erkekler üzerinde eşit hakları vardır. (Gebelik durumunda) Erkeklerin onların üzerinde bir derecesi vardır. Allah Güçlüdür, Bilgedir.

  • 2:229

    Boşama iki defadır. Boşanmış kadınları ya iyilikle barındırmak ya da iyilikle bırakmak gerekir. Onlara vermiş bulunduğunuz şeyleri geri almanız size helal olmaz; eşler Allah'ın sınırını gözetememekten korkarlarsa başka. Allah'ın sınırlarını gözetememekten korkarsanız, o zaman kadının isteyerek geri verdiği şeylerden dolayı günaha girmezler. Bunlar Allah'ın sınırlarıdır; onları çiğnemeyin. Allah'ın sınırlarını kimler çiğnerse işte zalimler onlardır.

  • 2:230

    Kadını yine (üçüncü kez) boşarsa, kadın başka birisiyle evlenmedikçe ona bundan sonra helal olmaz. Allah'ın yasasını gözeteceklerine inanırlarsa tekrar birbirlerine dönmelerinde bir sakınca yoktur. Bu Allah'ın yasasıdır; onu bilen bir toplum için açıkladık.

  • 2:231

    Kadınları boşadığınız zaman, bekleme sürelerini bitirdiler mi onları ya iyilikle yanınızda tutun veya iyilikle bırakın. İntikam almak için onlara zarar verecek şekilde tutmayın. Bunu yapan kendisine zulmetmiş olur. Allah'ın ayetlerini hafife almayın. Allah'ın size verdiği nimetlerini ve size öğüt vermek için size indirdiği kitabı ve hikmeti düşünün. Allah'ı dinleyin ve bilin ki Allah her şeyi Bilir.

  • 2:232

    Boşanan kadınlar bekleme sürelerini bitirdikten sonra, kocalarıyla güzellikle anlaştıkları taktirde o kadınların tekrar evlenmelerine engel olmayın. İçinizden Allah'a ve ahiret gününe inanan kimseler bundan öğüt alır. Bu sizin için daha arı ve daha sağlıklıdır. Siz bilmeseniz de Allah bilir.

  • 2:233

    Emzirme süresini tamamlamak isteyenler için analar bebeklerini tam iki yıl emzirmeli. Ananın yiyecek ve giyecek ihtiyacını ise çocuğun babası güzel ve uygun bir şekilde karşılamalı. Kimse kapasitesinin üzerinde sorumlu tutulamaz. Ne anne çocuğu yüzünden, ne de babası çocuğu yüzünden zarara sokulmasın. Bunu gerçekleştirmek mirasçısının da görevidir. Ana ve baba danışıp anlaştıktan sonra sütten kesmek isterse, ikisine de bir günah yoktur. Çocuklarınızı sütanneye emzirtmek isterseniz ücretini uygun bir biçimde ödediğiniz sürece size bir sorumluluk yoktur. Allah'ı dinleyin, Allah yaptıklarınızı Görür.

  • 2:234

    İçinizden ölen erkeklerin geride bıraktığı eşleri, dört ay ve on (gün) beklerler. Sürelerini doldurunca artık kendileri için uygun olanı yapmalarında size sorumluluk yoktur. Allah yaptıklarınızdan Haberlidir.

  • 2:235

    Evlenme önerilerinizi o kadınlara bildirmenizden, ya da bu niyetinizi içinizde tutmanızdan dolayı size bir günah yoktur. Allah onlar hakkında düşüneceğinizi bilir. Onlarla uygun ve erdemli bir şekilde konuşma amacının dışında gizlice sözleşip buluşmayın. Bekleme süreleri dolmadan onlarla nikah bağını kurmaya kalkışmayın. Bilin ki Allah içinizde olanı bilir; öyleyse O'ndan çekinin. Yine bilin ki Allah Bağışlayandır, şefkatlidir.

  • 2:236

    Henüz dokunmadan, yahut mehirlerini biçmeden önce kadınları boşamanızda bir sakınca yok. Bu durumda ödemede bulunun. Zengin, kendi gücü oranında, yoksul da kendi gücü oranında verdikleri zarara uygun bir tazminat vermeli. Bu, güzel davrananların görevidir.

  • 2:237

    Mehir biçtikten sonra, ancak onlara dokunmadan önce onları boşamışsanız kendilerine söz verdiğiniz mehrin yarısını vermelisiniz. Ancak, kadın hakkından vazgeçerse veya koca mehrin tümünü vermek isterse başka... Vazgeçmeniz daha erdemli bir davranıştır. Aranızdaki dostluğu unutmayın. Allah yaptıklarınızı Görendir.

  • 2:238

    Namazlara, özellikle orta namaza dikkat edin. Kendinizi tümüyle Allah'a vererek namaza durun.

  • 2:239

    Bir kaygı ve endişeniz varsa, yaya veya binmiş olarak (namazı kılın.) Güvene kavuştuğunuz zaman, bilmediğiniz şeyleri size öğrettiği gibi Allah'ı anın.

  • 2:240

    Ölüp de geriye eşler bırakan erkekleriniz, eşlerinin evlerinden çıkarılmaksızın bir yıl boyunca geçimlerinin sağlanmasını vasiyet etsinler. Çıkarlarsa, kendileri için uygun olanı yapmalarından siz sorumlu değilsiniz. Allah Güçlüdür, Bilgedir.

  • 2:241

    Boşanmış kadınlar için de uygun bir geçim yardımı yapılmalı. Bu, erdemli kişilerin görevidir.

  • 2:242

    Düşünesiniz diye Allah ayetlerini böyle açıklar.

  • 2:243

    Sayıları binlerce olduğu halde ölüm korkusuyla yurtlarını terk edenler dikkatini çekti mi? Allah onlara "Ölün," dedi de sonra onları diriltti. Allah insanlara lütuf sahibidir; ancak insanların çoğu şükretmez.

  • 2:244

    Allah yolunda savaşın. Bilesiniz ki Allah İşitir, Bilir.

  • 2:245

    Kat kat ödenecek güzel bir ödüncü kim Allah'a, sunar? Kısan da açan da Allah'tır. O'na döndürüleceksiniz.

  • 2:246

    Şu olay dikkatini çekmedi mi? İsrailoğullarının ileri gelenleri, Musa'dan sonra peygamberlerinden birine, "Bize bir kral atasan da Allah uğrunda savaşsak," demişlerdi. "Ya savaş gerekir de savaşmazsanız?!," demişti. Onlar, "Yurdumuzdan ve çocuklarımızdan uzaklaştırılmış durumda iken neden Allah yolunda savaşmayalım," diye karşılık vermişlerdi. Fakat kendilerine savaş farz edilince pek azı hariç yüz çevirdiler. Allah zalimleri Bilir.

  • 2:247

    Peygamberleri onlara, "Allah size kral olarak Talut'u atadı," dedi. Onlar, "Biz yönetime ondan daha layık olduğumuz halde nasıl olur da üzerimize buyruk sahibi olabilir? Üstelik zengin biri de değil," dediler. O da, "Allah onu üzerinize seçti. Onun bilgi ve beden gücünü arttırdı," dedi. Allah mülkünü dilediğine verir. Allah Cömerttir, Bilendir.

  • 2:248

    Peygamberleri onlara: "Onun hükümdarlığının kanıtı, sandığın size gelmesidir. Onda Rabbinizden bir huzur ve Musa ile Harun'un halkının geriye bıraktığı bir kalıntı bulacaksınız. Onu melekler taşımaktadır. İnanıyorsanız bunda sizi ikna edecek bir delil var."

  • 2:249

    Talut ordunun kumandasını alınca şunları bildirdi: "Allah sizi bir ırmakla sınayacak. Kim ondan içerse benden değildir. Kim onu tatmayıp sadece eliyle bir yudum alırsa bendendir." Pek azı dışında hepsi ondan içti. O, beraberindeki inananlarla ırmağı geçince, "Bugün Calut ve ordusuna karşı koyacak gücümüz yok," dediler. Allah ile karşılaşacaklarına inananlar ise şöyle dediler: "Sayıca az nice bölük, Allah'ın izniyle kalabalık bölükleri yenmiştir. Allah sabredenlerle beraberdir."

  • 2:250

    Calut ve ordusuyla karşılaştıklarında şöyle dediler: "Rabbimiz, bize direnme gücü ver, ayaklarımızı sağlam tut, inkarcılara karşı bize yardım et."

  • 2:251

    Nihayet Allah'ın izniyle onları bozguna uğrattılar. Davut Calut'u öldürdü. Allah ona hükümdarlık ve anlayış verdi, ona dilediğini öğretti. Allah insanların bir kısmıyla bir kısmını savmasaydı yeryüzü bozulurdu. Fakat Allah tüm yaratıklara karşı lütuf sahibidir.

  • 2:252

    Bunlar, sana gerçek olarak okuduğumuz Allah'ın ayetleridir ve elbette sen elçilerden birisin.

  • 2:253

    O elçilerin bazısına diğerlerinden daha fazla lütufta bulunduk. Örneğin, kimileriyle Allah konuştu, kimilerini de derecelerle yükseltti. Meryem oğlu İsa'ya apaçık deliller verdik ve onu Kutsal Ruh ile destekledik. Allah dileseydi, onların ardından gelenler kendilerine apaçık deliller geldikten sonra birbirleriyle kavga etmezlerdi. Fakat anlaşmazlığa düştüler. Kimisi inandı, kimisi inkar etti. Allah dileseydi birbirleriyle savaşmazlardı. Fakat, Allah dilediğini yapar.

  • 2:254

    İnananlar, ne alışverişin ne dostluğun ve ne de şefaatin (aracılığın) olmadığı gün gelmeden önce size verdiklerimizden dağıtın. İnkar edenler zalimlerdir.

  • 2:255

    Allah: O'ndan başka tanrı yoktur, Yaşayandır, Sonsuzdur. Kendisini ne dalgınlık ne de uyuklama tutmaz. Göklerde ve yerde ne varsa O'nundur. İzni olmadan kim O'nun katında aracılık edebilir? Onların geçmişini ve geleceğini bilir. Dilediği miktar dışında O'nun bilgisinden hiçbir şeyi kavrayamazlar. Egemenliği gökleri ve yeri kapsamıştır. Onları korumak O'nu yormaz. O Yücedir, Büyüktür.

  • 2:256

    Dinde zorlama yoktur. Artık doğruluk, sapıklıktan ayrılmıştır. Kim ki tağutu (despotları ve şeytani doktrinleri) inkar edip Allah'a inanırsa, kopmaz ve sağlam bir bağa yapışmıştır. Allah İşitir, Bilir.

  • 2:257

    Allah inananların egemeni ve dostudur; onları karanlıklardan aydınlığa çıkarır. İnkar edenlerin dostları ise azgın kişilerdir; onları aydınlıktan karanlığa çıkarırlar. Onlar ateş halkıdır, onlar orada sürekli kalıcıdır.

  • 2:258

    Allah kendisine hükümdarlık verdiği halde, İbrahim ile Rabbi hakkında tartışan dikkatini çekmedi mi? İbrahim, "Benim Rabbim O'dur ki yaşatır ve öldürür," deyince, "Ben de yaşatır ve öldürürüm," demişti. İbrahim, "Allah güneşi doğudan getiriyor. Sen de batıdan getirsene," deyince inkarcı adam şaşırıp kalmıştı. Allah zalim toplumu doğruya iletmez.

  • 2:259

    Yahut şu kimse gibisi de (dikkatini çekmedi mi?)... Altı üstüne gelmiş yıkıntı bir kasabaya uğrar ve "Allah bunu ölümünden sonra nasıl diriltebilir," der. Bunun üzerine Allah onu yüz sene ölü bıraktıktan sonra diriltti. "Burada ne kadar kaldın," dedi. "Bir gün yahut günün bir parçası kadar kaldım," dedi. "Hayır, sen yüz yıl kaldın. Yiyeceğine ve içeceğine bak hala bozulmamış. Eşeğine de bak. Seni halk için bir delil yaptık. Kemiklere dikkat et, onları nasıl üst üste koyuyor, sonra onlara nasıl da et giydiriyoruz." Durum kendisine aydınlanınca, "Artık Allah'ın her şeye gücü yettiğini biliyorum," dedi.

  • 2:260

    İbrahim, "Rabbim, ölüleri nasıl dirilttiğini bana göster," demişti. "Yoksa inanmıyor musun," dedi. "Evet; ancak kalbimi güçlendirmesi için.," dedi. "Dört kuş al ve onları iyice incele (farklı özelliklerini tanı). Sonra her bir dağın üzerine onlardan bir parça yerleştir. Daha sonra onları çağır. Sana hemen gelecekler. Bilesin ki Allah Güçlüdür, Bilgedir ," dedi.

  • 2:261

    Paralarını Allah yolunda harcayanların örneği, her birinde yüz tane olmak üzere yedi başak veren tanenin durumuna benzer. Allah dileyene katlayarak verir. Allah Cömerttir, Bilendir.

  • 2:262

    Paralarını Allah yolunda harcadıktan sonra iyiliklerini başa kakıp eziyet etmeyenler için Rab'leri katında ödülleri vardır. Onlara korku ve üzüntü yok.

  • 2:263

    Güzel bir söz ve hoşgörü, peşinden onur kırıcı davranışlar getiren bir yardımdan daha hayırlıdır. Allah Zengindir, şefkatlidir.

  • 2:264

    İnananlar! Allah'a ve ahiret gününe inanmadığı halde halka gösteriş için yardımda bulunan kişi gibi yardımlarınızı başa kakmakla ve eziyet etmekle boşa çıkarmayın. Bu tip davranışın örneği, üzerinde toz toprak biriken bir kayaya benzer ki şiddetli bir sağanak onu çıplak bırakır. Yaptıklarından hiçbir şey kazanamazlar. Allah inkarcı toplumu doğruya iletmez.

  • 2:265

    Allah'ın rızasını kazanmak istedikleri ve buna ikna oldukları için paralarını harcayanların örneği, bol yağmur aldığında iki kat ürün veren, bol yağmur almasa bile çisentiyle yetinen yüksek verimli bir bahçe örneği gibidir. Allah yaptıklarınızı görmektedir.

  • 2:266

    Biriniz ister mi ki, altından ırmaklar akan, her çeşit meyveyi içeren hurma ve üzüm bahçelerine ve bakıma muhtaç çocuklara sahip olsun da, kendisine yaşlılık, bahçesine de ateşli bir kasırga vursun yakıp kül etsin. Düşünmeniz için Allah size ayetlerini böyle açıklar.

  • 2:267

    İnananlar, kazandıklarınızdan ve sizin için yerden çıkardığımız nimetlerden yardım olarak verin. Size verilse, ancak gözünüz kapalı olarak kabul edebileceğiniz kötü mallarınızı yardım olarak vermeye kalkmayın. Bilin ki Allah Zengindir, Övgüye layıktır.

  • 2:268

    Şeytan size fakirliği söz verir ve kötülüğü emreder. Allah ise kendi tarafından sizin için bağışlama ve lütuf söz verir. Allah Cömerttir, Bilendir.

  • 2:269

    Bilgeliği dilediğine verir. Kime bilgelik verilmişse ona çok büyük iyilik yapılmıştır. Düşünce sahiplerinden başkası öğüt almaz.

  • 2:270

    Allah ettiğiniz her ekonomik yardımı, adadığınız her adağı bilir. Zalimlerin yardımcısı yoktur.

  • 2:271

    Yardımlarınızı açıklasanız, ne güzel. Ancak onları gizleyerek muhtaçlara verseniz daha iyidir ve bu bazı günahlarınızı örter. Allah yaptığınızı haber alır.

  • 2:272

    Onları doğruya iletmek sana düşmez. Ancak Allah dilediğini doğruya iletir. Muhtaçlara ettiğiniz her iyilik kendi yararınızadır. Yardımlarınız yalnız Allah için olmalı. Yaptığınız her iyiliğin karşılığı size eksiksiz ödenecektir. Haksızlığa uğratılmayacaksınız.

  • 2:273

    Allah yolundaki çalışmasından ötürü özgürlükleri kısıtlanarak göç etme imkanından yoksun bırakılmış ihtiyaç sahiplerine verin. Onları tanımayanlar, onurlu tavırlarından ötürü onları zengin sanır. Onları yüzlerinden tanırsın. Halktan yardım dilenmezler. Ettiğiniz her iyiliği Allah bilir.

  • 2:274

    Paralarını gece ve gündüz gizli ve açık yardım için verenlerin ödülü Rab'lerinin yanındadır. Onlara korku yoktur ve onlar üzülmezler.

  • 2:275

    Tefecilikle para yiyenler, şeytanın çarptığı kimse gibi ayağa kalkarlar. Bu, onların, "Tefecilik alışveriş gibidir," demelerinden ötürüdür. Halbuki Allah alışverişi helal, tefeciliği ise haram kıldı. Kime Rabbinden bir öğüt gelir de vazgeçerse, geçmişte kazandıklarını tutabilir; işi de Allah'a kalmıştır. Devam edenler ise cehennem halkıdır ve orada sürekli kalırlar.

  • 2:276

    Allah tefeciliği mahkum eder, karşılıksız yardımı destekler. Allah hiçbir günahkar nankörü sevmez.

  • 2:277

    İnanıp erdemli bir hayat sürerek namazı gözetenlerin ve zekatı verenlerin ödülleri Rab'leri katındadır. Onlar için korku yoktur ve onlar üzülmezler.

  • 2:278

    Ey inananlar, gerçekten inanıyorsanız Allah'ı dinleyin ve her çeşit tefecilik kalıntısını terk edin.

  • 2:279

    Böyle yapmazsanız Allah'tan ve elçisinden bir savaş bekleyin. Tevbe ederseniz anaparanız yine sizindir. Ne haksızlık edin ne de haksızlığa uğrayın.

  • 2:280

    (Borçlu) darlık içinde ise, bir kolaylığa çıkıncaya kadar beklemek gerekir. Borcu karşılıksız yardım olarak bağışlarsanız sizin için daha iyidir, bir bilseniz.

  • 2:281

    Allah'a döndürüleceğiniz günden sakının. Herkese kazandığının karşılığı haksızlık edilmeden ödenecek.

  • 2:282

    İnananlar! Belirli bir süre için birbirinize borç verdiğiniz zaman onu yazın. Sizden bir yazıcı onu adaletle yazsın. Yazıcı, Allah'ın kendisine öğrettiği gibi yazmaktan kaçınmasın, yazsın. Borçlanan kişi de dikte ettirsin. Rabbi olan Allah'tan korksun, onda sahtekarlık yapmasın. Borçlanan kişi aklı ermez, veya çaresiz, ya da dikte etmekten aciz ise velisi adaletle yazdırmalı. Erkeklerinizden iki şahitte tanıklık etsin. İki erkek şahit bulamazsanız dilediğiniz şahitlerden bir erkek ve iki kadın seçiniz ki kadınlardan biri yanıldığında diğeri ona hatırlatsın. şahitler, çağrıldıkları vakit çekinmesin. Az olsun, çok olsun, ödeme tarihi ile birlikte onu yazmaktan üşenmeyin. Bu, Allah katında daha adaletli, tanıklık açısından daha sağlam ve kuşkulanmamanız için daha uygundur. Yalnız, ticaret peşin olursa onu yazmamanızda bir sakınca yok. Alışveriş yaptığınızda tanıklarınız bulunsun. Yazana da tanığa da zarar verilmesin. Aksi halde kendinize kötülük edersiniz. Allah'ı dinleyin. Allah size öğretiyor. Allah her şeyi bilir.

  • 2:283

    Yolculukta olup bir yazıcı bulamasanız, ödemeyi garantileyecek bir senet veya makbuz gönderin. Birbirinize bu şekilde güvenirseniz, senedin sahibi ödemeyi zamanında yapsın ve Rabbi olan Allah'ı saysın. Tanıklığı gizlemeyin. Kim gizlerse kalbi günahkardır. Allah tüm yaptıklarınızı bilir.

  • 2:284

    Yerde ve göklerde olanlar Allah'ındır. İçinizdekini açıklasanız da gizleseniz de Allah sizi ondan sorumlu tutar. Dilediğini bağışlar, dilediğini cezalandırır. Allah her şeye gücü yetendir.

  • 2:285

    Elçi, Rabbinden kendisine indirilene inandı, inananlar da... Hepsi, Allah'a, meleklerine, kitaplarına ve elçilerine inanırlar: "Elçilerinin hiçbirisi arasında ayırım yapmayız." Derler ki: "İşittik ve uyduk. Rabbimiz bizi bağışla; dönüş sanadır."

  • 2:286

    Allah kişiye ancak kapasitesi kadar yükler. Herkesin kazandığı iyilik kendi yararına, kazandığı kötülükse kendi zararınadır. "Rabbimiz, unutur yahut yanılırsak bizi sorumlu tutma! Rabbimiz, bizden öncekilere yüklediğin gibi bize ağır sorumluluk yükleme! Rabbimiz, gücümüzün yetmeyeceği şeyleri bize yükletme! Bizi hoş gör, bizi bağışla ve bize acı! Sensin bizim Mevla'mız (efendimiz ve egemenimiz). İnkarcılar topluluğuna karşı bize yardım et!

Paylaş
Tweetle